EN ZORU VAZGEÇMEKTİR

EN ZORU VAZGEÇMEKTİR

Tırmanırken, koca dağın bir yerinde toprak ayağının altından kayar.
Bir taş yuvarlanır ve sen peşinden.
Tırmanış yorar, ayaklar tutmaz, ellerin direnci tükenir.
Yükseklik çarpar, yüksek eğimler oyalar.
Geçit vermez geçişler.
Bitmek bilmez yaralanmış bedenindeki çırpınış.
Yarıklar, ellerini sarar.
Kaydığın yer kadar azmin gerisin geriye tırmalar.
Var gücünle tırmanırsın.
Çıkmak zordurda,
Daha da zoru geri dönmektir.
Bunca emekten sonra vazgeçmektir.